Draai om je oren | Angles 9 – Disappeared Behind The Sun


By Ben Taffijn

Angles, het vehikel van saxofonist Martin Küchen, vatte in 2008 als sextet zijn zegetocht aan met ‘Every Woman Is A Tree‘ en breidde zich in 2012 uit tot nonet. Het uit 2014 stammende ‘Injuries‘ behoort zonder meer tot het beste wat er in de brede categorie van ‘jazz’ in dat jaar verscheen en de verwachtingen voor opvolger ‘Disappeared Behind The Sun‘ waren dan ook hooggespannen.
Küchen, die ook hier weer voor alle composities tekent, staat niet alleen bekend als een zeer creatief musicus die het experiment allerminst schuwt, maar tevens als een maatschappelijk zeer bewogen mens die musiceren niet alleen als doel ziet, maar ook als middel om een boodschap over te brengen.
De titel ‘Disappeared Behind The Sun’ is dan ook niet zomaar gekozen. Het kan je zomaar overkomen: “Just like that: no relative, no sister, no brother, no lover, no friend will ever know where they forced you, to which dark place.” En zeg nu niet dat dit bij ons niet kan gebeuren. Dat dachten ze in Turkije nog niet zo lang geleden ook. Een belangwekkend album dus, temeer omdat Küchen en de crème de la crème van de Scandinavische improvisatie er ook nog eens in slagen om de onrechtvaardigheid, de pijn en de wanhoop voelbaar te maken.
In opener ‘Equality & Death (Mothers, Fathers, Where Are Ye?)’ is het Küchen zelf die begint met de meest ijzingwekkende altsaxsolo aller tijden. De haren rijzen je ten berge. En dan zet het ritme in: slagwerker Andreas Werliin, vibrafonist Matthias Ståhl en bassist Johan Berthling, gevolgd door de zes(!) blazers. Het nonet is compleet en creëert hier een alleszins machtig geluid. Mooi ook hoe het ritme uiteindelijk als een plumpudding in elkaar zakt, uitmondend in een drumsolo van Werliin, waarna de locomotief weer op stoom komt.
Angles 9Soepel en speels is de trompetsolo van Magnus Broo in ‘Ådror’, ondersteund door Ståhls vibrafoon, die even later flink uithaalt op een heerlijk deinend patroon dat nog het meest wegheeft van een balkanblues. En ja, ook dit nummer maakt weer duidelijk dat de kracht van Angles 9 in het groepsgeluid zit. Küchen is een eersteklas arrangeur, zoveel is wel duidelijk.
Ook ‘Pacemaker’ leunt zwaar op de balkanritmes, met die mix van vrolijkheid en melancholie. En dan is daar het titelnummer, ‘Disappeared Behind The Sun’, waarin we allereerst wederom Broo horen in een pijnlijk schrijnende solo, slechts zeer spaarzaam begeleid door pianist Alexander Zethson. Als de rest bijvalt is dit in een ode aan de vrijheid, zo node gemist daar in die donkere cel, met als hoogtepunt de stuwende tandem Werliin-Ståhl in een majestueus duet.
In afsluiter ‘Love, Flee Thy House (In Breslau)’ klinkt de geschiedenis door. Het Pruisische Breslau heet inmiddels Wrocław en ligt in Polen. Zo verging het veel steden in Oost-Europa in de afgelopen eeuw: ze veranderden van nationaliteit, soms meerdere malen, met alle gevolgen van dien. Angles 9 voelt het aan en grossiert ook hier in gepaste melancholie.
Al met al ligt hier weer een indrukwekkend album, dat ook live een verpletterende indruk zal achterlaten. We gaan het meemaken. Op zondag 9 juli speelt Angles 9 op het North Sea Jazz Festival in de Volga. Kijken of het dak daartegen bestand is.

https://draaiomjeoren.blogspot.pt

Buy

+ There are no comments

Add yours