Dutch Jazzmagazine review by Henning Bolte


CF 127The Flatlands Collective – Maatjes (CF 127)
*** ½
Boston, Chicago, San Francisco, Lissabon en (herinnerd) Amsterdam. The Flatlands Collective is de groep van saxofonist Jorrit Dijkstra die zelf in Boston resideert. Dijkstra heeft al weer een tijdje dit zesmans-kollektief als working band met bekende spelers uit de Chicago-scene waaronder Jeb Bishop en Fred Lohberg-Holm die zijn composities speelt en vrij improviseert. Clean Feed is een interessant en zeer actief label uit Lissabon, gevestigd vlak bij de Cais do Sodré in de Rua do Alecrim  aan de rand van de wijk Chiado. In de winkel Trem Azul (de blauwe tram rijdt er langs) vinden ook concerten plaats. Zo ontstaat een net waarin de negen haringen van dit album terecht gekomen zijn. Dijkstra haalt zijn inspiratie uit schilderijen van Vermeer, het platte Hollands landschap, symfonische misthoorns in San Francisco, Westcoast minimal music en het druilerige Hollandse weer. Grappig genoeg is Druil een zeer geagiteerd en drijvend Mingusachtig stuk waarin een paar etherische druilige vlagen hangen. Dijkstra heeft een voorliefde voor deze waterige klankvlaktes en brengt die in velerlei variaties ten gehore. Het kollektief is een laboratorium waar nieuwe klanken uitgevonden en beproefd worden, fraaie heldere lijnen doorkruist worden door vreemde klankgevaartes en aangespoeld spul. Alle elementen komen mooi samen in het drijvende en huppelende Maatjes 2 en in de bijna koraalachtig cirkelende Scirocco Song.

Dijkstra heeft dit jaar de Northsea compositieopdracht gekregen. Vrijdag 10 juli speelt hij zijn compositie op het Rotterdamse festival met een Amerikaans-Nederlandse groep (met o.a. tenorist Tony Malaby).

+ There are no comments

Add yours